
Η
Σπιναλόγκα είναι Îνα μικÏÏŒ νησί το οποίο κλείνει από τα βόÏεια τον κόλπο της ΕλοÏντας στην ΕπαÏχία ΜεÏαμπÎλλου του νομοÏ
Λασιθίου ΚÏήτης. Το αÏχαίο του όνομα ήταν
Καλυδών, αλλά μετά την κατάληψη του από τους ΕνετοÏÏ‚ ονομάστηκε στα λατινικά "spina lunga" (Ï€ÏοφοÏά: σπίνα λοÏνγκα), που σημαίνει «μακÏÏ Î±Î³ÎºÎ¬Î¸Î¹Â». Από αυτή την ονομασία και με παÏάφÏαση το νησάκι πήÏε την σημεÏινή του ονομασία. ΟχυÏώθηκε άÏιστα από τους ΕνετοÏÏ‚ τόσο από κατασκευαστικής και αÏχιτεκτονικής άποψης όσο και από απόψεως αισθητικής του όλου τοπίου που και σήμεÏα ακόμη διατηÏεί την ομοÏφιά του.
ΙστοÏία
Ο Ενετός χαÏτογÏάφος ΒιντσÎντσο ΚοÏονÎλλι υποστηÏίζει πως η Σπιναλόγκα δεν ήταν πάντα νησί, αλλά ήταν φυσικά ενωμÎνη με την γειτονική χεÏσόνησο ΚολοκÏθα. ΑναφÎÏει πως το 1526, οι Ενετοί κατÎστÏεψαν μÎÏος της χεÏσονήσου και δημιοÏÏγησαν το νησί. Λόγω της τοποθεσίας του το νησί ήταν ήδη οχυÏωμÎνο από την αÏχαιότητα Ï€ÏοκειμÎνου να Ï€Ïοστατευθεί η είσοδος στο λιμάνι της αÏχαίας πόλης Όλους.
ΑÏαβικÎÏ‚ επιδÏομÎÏ‚
Η Όλους, και γενικότεÏα η ευÏÏτεÏη πεÏιοχή, εÏημώθηκαν το 7ο αιώνα λόγω των αÏαβικών επιδÏομών στην Μεσόγειο. Η Όλους παÏÎμεινε εγκαταλελειμμÎνη μÎχÏι τα μÎσα του 15ου αιώνα όταν οι Ενετοί εκμεταλλεÏτηκαν την πεÏιοχή για την συγκÎντÏωση Î±Î»Î±Ï„Î¹Î¿Ï Î±Ï€ÏŒ τα αλμυÏά νεÏά του κόλπου. Συνεπώς, η πεÏιοχή απÎκτησε σημαντική αξία ως εμποÏικό κÎντÏο και συστηματικά κατοικήθηκε ξανά. Αυτό το γεγονός, καθώς και η άλωση της ΚωνσταντινοÏπολης το 1453, οδήγησαν τους ΕνετοÏÏ‚ στην οχÏÏωση του νησιοÏ.